۱. انتخاب و عملکرد دستگاه‌های مورد استفاده در یک ایستگاه و هرگونه پخش توسط آن باید طبق مفاد این مقررات باشد.

۲. همچنین انتخاب دستگاه‌های گیرنده، فرستنده و دستگاه‌های اندازه‌گیری، تا آنجا که با ملاحظات عملی منطبق باشد، باید بر مبنای جدیدترین پیشرفت‌های فنی بیان شده در توصیه‌های ITU-R صورت گیرد.

۳. دستگاه‌های فرستنده و گیرنده‌ای که قرار است در بخش خاصی از طیف فرکانس به کار روند باید به نحوی طراحی شوند که مشخصه‌های فنی دستگاه‌های فرستنده و گیرنده‌ای که ممکن است در جوار آنها یا در بخش‌های دیگر طیف بکار روند، مدنظر قرار گیرد، به شرط آنکه تمامی اقدامات مالی و فنی ممکنه در جهت کاهش میزان پخش‌های ناخواسته از دستگاه‌های فرستنده و کاهش قابلیت ایجاد تداخل در دستگاه‌های گیرنده مذکور به کار گرفته شود.

۴. دستگاه‌هایی که قرار است در یک ایستگاه مورد استفاده قرار گیرند باید تا آنجا که امکان دارد از شیوه‌های پردازش سیگنال که موجب کاربرد موثرتر از طیف فرکانس با توجه به توصیه‌های ذیربط ITU-R می‌شود، استفاده کنند. از میان این روش ها از تکنیک گسترش پهنای باند و در سیستم‌های مدولاسیون دامنه، استفاده از تکنیک تک­باند جانبی را می‌توان نام برد.

۵. حد مجاز تغییر فرکانس [۱] (رواداری فرکانس) ایستگاه فرستنده باید مطابق با پیوست ۲ (یا ضمیمه ۲ مقررات بین‌المللی رادیو) باشد.

۶. بالاترین حد مجاز توان پخش زاید ایستگاه فرستنده باید مطابق با ضمیمه ۳ مقررات بین‌المللی رادیو باشد.

۷. بالاترین حد مجاز توان پخش خارج از باند، یا پخش­ های ناخواسته در محدوده خارج از باند ایستگاه­های فرستنده برای سرویس‌های معین و انواع پخش موجود باید مطابق این مقررات باشد. در صورت عدم وجود این بالاترین سطوح توان مجاز، این مقادیر تا حد ممکن باید ملزومات مرتبط با پخش­ های خارج از باند یا پخش­های ناخواسته در محدوده خارج از باند قید شده در توصیه­ های مرتبط ITU-R را تامین نماید. WRC-۱۲))

۸. در ضمن تا جایی که ماهیت فنی و طبیعت سرویس اجازه می‌دهد، باید سعی شود حد مجاز تغییر فرکانس و سطح پخش ناخواسته در پایین‌ترین حد ممکن نگه داشته شود.

۹. پهنای باند پخش باید به نحوی باشد که موثرترین استفاده از طیف بشود. تا جایی که ماهیت فنی و طبیعت سرویس اجازه می‌دهد، پهنای باند باید در کمترین حد ممکن نگه داشته شود. در پیوست ۱ (یا ضمیمه ۱ مقررات بین‌المللی رادیو) راهنمای تعیین پهنای باند لازم به همراه مثال‌های مختلف ارائه شده است.

۱۰. هنگامی که از روش‌های گسترش پهنای باند استفاده می‌شود، به منظور بهره‌برداری موثرتر از طیف باید حداقل چگالی توان طیف بکار گرفته شود.

۱۱. به منظور استفاده موثرتر از طیف، تا جایی که ممکن است گیرنده هر سرویسی بایستی با حد مجاز تغییر فرکانس فرستنده آن سرویس هماهنگ باشد. در صورت لزوم بایستی اثر داپلر در نظر گرفته شود.

۱۲. ایستگاه گیرنده بایستی از تجهیزاتی استفاده کند که مشخصه‌های فنی آن با نوع پخش مربوطه متناسب باشد. بویژه قابلیت انتخاب دستگاه بایستی با توجه به بند ۳-۹ متناسب با پهنای باند پخش‌ها باشد.

۱۳. مشخصه‌های کارایی دستگاه گیرنده بایستی به نحوی باشد که اگر فرستنده در فاصله مناسبی از آن واقع شده و بر طبق این مقررات عمل کند، تداخلی برای گیرنده ایجاد نشود.

۱۴. به منظور تضمین مطابقت با این مقررات، سازمان ذیربط باید برابر ضوابط، نظارت مستمری بر پخش ایستگاه‌ها داشته باشد. روش اندازه‌گیری و دوره زمانی اندازه‌گیری باید تا حد امکان عملی بوده و طبق جدیدترین توصیه‌های ITU-R باشد.

۱۵. استفاده از پخش امواج میرا در کلیه ایستگاه‌ها ممنوع است.

 

نظرخواهی تخصصی

Powered by Tetis PORTAL