۱. کشورهای عضو ITU به منظور بهره برداری بهینه از سرویس‌های ضروری، باید سعی کنند تعداد فرکانس‌ها و پهنای باند آنها را به حداقل کاهش دهند. بدین منظور باید تلاش کنند سریعاً آخرین پیشرفت‌های فنی را به‌کار گیرند.

۲. کشورهای عضو موظف هستند برای واگذاری فرکانس به ایستگاه‌هایی که امکان ایجاد تداخل مضر روی سرویس‌های کشورهای دیگر را دارند، بر اساس جدول تخصیص فرکانس و یا سایر مفاد مقررات بین‌المللی رادیو عمل کنند.

۳. هرگونه واگذاری جدید یا تغییر فرکانس یا تغییر دیگر مشخصه اساسی واگذاری موجود (ضمیمه ۴ مقررات بین‌المللی رادیو را ببینید) باید به طریقی انجام شود که از ایجاد تداخل مضر بر ایستگاه‌هایی که از فرکانس‌های واگذار شده طبق جدول تخصیص فرکانس و سایر شرایط تصریح شده در مقررات بین‌المللی رادیو استفاده می‌کنند و مشخصه‌های آنها در دفتر ثبت بین‌المللی فرکانس [۱] ثبت شده، جلوگیری شود.

۴. متولی صدور مجوز نباید هیچ‌گونه فرکانسی مغایر با جدول تخصیص فرکانس و یا سایر مفاد این مقررات، به ایستگاهی واگذار کند، مگر مشروط شود که این ایستگاه، به هنگام استفاده از فرکانس واگذاری نباید روی ایستگاه‌های در حال کار طبق مفاد اساسنامه و کنوانسیون ITU و مقررات بین‌المللی رادیو، تداخل مضر ایجاد کند و نباید از آنها درخواست حفاظت از تداخل مضر کند.

۵. فرکانس واگذار شده به یک ایستگاه سرویس خاص باید به اندازه‌ای از لبه‌های باند فرکانسی تخصیص یافته به این سرویس فاصله داشته باشد که تداخل مضری بر ایستگاه دارای فرکانس قرار گرفته در باند فرکانسی مجاور نداشته باشد.

۶. به منظور رفع موارد تداخل مضر، سرویس رادیویی کیهان شناسی باید بعنوان یک سرویس ارتباط رادیویی تلقی گردد. بهرحال سرویس کیهان شناسی باید از سایر سرویس‌ها در دیگر باندها تنها تا آن حد محافظت شود که این سرویس‌ها به یکدیگر حفاظت می‌دهند.

۷. به منظور رفع موارد تداخل مضر، سرویس تحقیق فضایی (غیرفعال) و نیز سرویس ماهواره‌ای اکتشاف زمین (غیرفعال) باید از سرویس‌های مختلف در سایر باندها تنها تا آن حد محافظت شوند که این سرویس‌ها به یکدیگر حفاظت می‌دهند.

۸. وقتی‌که در مناطق [۲] یا مناطق فرعی همجوار، یک باند فرکانس به سرویس‌های گوناگون هم گروه تخصیص داده می‌شود، قاعده بر برابری حق استفاده است. بنابراین ایستگاه‌های هر سرویس در یک منطقه بایستی طوری مورد بهره برداری قرار گیرند که بر روی ایستگاه‌های سایر مناطق تداخل مضر ایجاد نکنند.

۹. هیچ بندی از مقررات بین‌المللی رادیو مانع از استفاده از هرگونه ارتباطات رادیویی در دسترس در هر ایستگاه در حال اضطرار و یا ایستگاه کمک کننده به آن، جهت اعلام شرایط و موقعیت ایستگاه در حال اضطرار برای دریافت یا ارائه کمک نمی‌شود.

۱۰. کشورهای عضو توجه دارند که حفظ سلامت سرویس‌های ناوبری رادیویی و سایر سرویس‌های ایمنی، مستلزم اقدامات خاصی جهت حصول اطمینان از عدم تداخل مضر است؛ بنابراین در نظرگرفتن این عامل در واگذاری و استفاده از فرکانس ضروری است.

۱۱. کشورهای عضو توجه دارند که از میان فرکانس‌هایی که دارای ویژگی انتشار راه دور هستند، آنهایی که در باند ۵ تا ۳۰ مگاهرتز قرار دارند خصوصا برای ارتباطات راه دور مناسب هستند؛ کشورهای عضو موافقت می‌کنند که هرگونه تلاش ممکن را برای ذخیره این باند برای چنین ارتباطاتی انجام دهند. هرگاه فرکانس‌های این باند برای ارتباطات کوتاه­برد و میان­برد مورد استفاده قرار گیرند، باید حداقل توان لازم به‌کار گرفته شود.

۱۲. به منظور کاهش نیازهای فرکانسی در باند ۵ تا ۳۰ مگاهرتز و در نتیجه جلوگیری از تداخل مضر در ارتباطات رادیویی راه دور، مصرانه از دولت‌ها خواسته می‌شود تا جاییکه عملی است از سایر روش‌های ارتباطی استفاده کنند.

۱۳. در شرایط خاص اجتناب ناپذیر، کشورها می‌توانند بعنوان یک استثنا بر روش‌های کاری متداول و مجاز طبق مقررات بین‌المللی رادیو، از شیوه‌های دیگری به شرح زیر استفاده کنند. البته تنها به شرطی که مشخصه‌های ایستگاه‌ها همچنان با آنچه در دفتر ثبت بین‌المللی فرکانس درج شده، مطابقت داشته باشد:

۱۴. الف) طبق شرایط تعیین شده در بندهای ۵-۲۸ تا ۵-۳۱، یک ایستگاه در سرویس ثابت یا یک ایستگاه زمینی در سرویس ثابت ماهواره‌ای می‌تواند بر روی فرکانس‌های عادی خود اطلاعات را به ایستگاه‌های متحرک ارسال کند.

۱۵. ب) یک ایستگاه خشکی ممکن است در شرایط تعیین شده در بندهای ۵-۲۸ تا ۵-۳۱، با ایستگاه‌های ثابت در سرویس ثابت یا ایستگاه‌های زمینی در سرویس ثابت ماهواره‌ای، یا سایر ایستگاه‌های خشکی هم گروه ارتباط برقرار کند.
A۱۵- حذف شده است. (WRC-۱۲)

۱۶. به هر حال در شرایطی که سلامتی جانی، ایمنی کشتی یا هواپیما مطرح باشد یک ایستگاه خشکی ممکن است با ایستگاه‌های ثابت یا سایر ایستگاه‌های خشکی با گروه‌های متفاوت ارتباط برقرار کند.

۱۷. دولت‌ها می‌توانند فرکانسی را در یک باند تخصیص داده شده به سرویس ثابت، یا سرویس ثابت ماهواره‌ای به ایستگاه تعیین شده‌ای جهت ارسال یک جانبه از یک نقطه ثابت مشخص به یک یا چند نقطه ثابت مشخص شده، واگذار کنند، مشروط به این که هدف از چنین انتقال‌هایی دریافت و استفاده مستقیم توسط عموم نباشد.

۱۸. هر ایستگاه متحرک استفاده کننده از پخشی که حد مجاز تغییر فرکانسی [۳] را در ارتباط با یک ایستگاه ساحلی طرف ارتباط رعایت می‌کند، می‌تواند از همان فرکانس ایستگاه ساحلی استفاده کند، به شرطی که ایستگاه مزبور چنین درخواستی بکند و بر روی سایر ایستگاه‌ها نیز تداخل ایجاد نشود.

۱۹. در موارد خاص تعیین شده در ماده‌های ۳۱ و ۵۱ مقررات بین‌المللی رادیو، ایستگاه‌های هوایی مجاز هستند از فرکانس‌های در باندهای تخصیص یافته به سرویس متحرک دریایی به منظور برقراری ارتباط با ایستگاه‌های آن سرویس استفاده کنند. (شماره ۵۱,۷۳ مقررات بین‌المللی رادیو را ببینید) (WRC-۰۷)

۲۰. ایستگاه‌های زمینی ماهواره هوایی مجاز هستند با استفاده از فرکانس‌های در باندهای تخصیص داده شده به سرویس متحرک ماهواره‌ای دریایی، از طریق ایستگاه‌های ذیربط با شبکه‌های عمومی تلگراف و تلفن، ارتباط برقرار کنند.

۲۱. در شرایط استثنایی، ایستگاه‌های متحرک خشکی در سرویس متحرک ماهواره‌ای خشکی می‌توانند با ایستگاه‌های سرویس متحرک ماهواره‌ای دریایی و سرویس متحرک ماهواره‌ای هوانوردی ارتباط برقرار کنند.
این نوع بهره برداری بایستی با مفاد مربوطه مقررات بین‌المللی رادیو در رابطه با آن سرویس‌ها مطابقت داشته و کشورهای ذیربط با در نظرگرفتن مفاد بند ۴-۱۰، در این زمینه موافقت کرده باشند.

۲۲. هر پخشی با قابلیت ایجاد تداخل مضر بر فرکانس‌های بین‌المللی ارتباطات اضطراری، اخطار فوریت و ایمنی، طبق مقررات بین‌المللی رادیو ممنوع است. فرکانس‌های مکمل ارتباطات اضطراری هر چند در سطحی پایین‌تر از بین‌الملل نیز باید از تداخلات مضر حفاظت شوند.

۲۳. ارسال به یا از ایستگاه­های سکوی مرتفع (HAPS) باید منحصر به باندهای شناسایی شده در ماده ۵ مقررات بین‌المللی رادیو باشد. (WRC-۱۲)

 

نظرخواهی تخصصی

Powered by Tetis PORTAL